Arme Robert Gesink, gevallen en nergens een wondje meer te zien, op een mooi wit, strak aangebracht gaasje op zijn elleboog na. Aan zijn trainingsarbeid in het voorseizoen lag het niet, ook niet aan zijn motivatie. En met de vorm zat het ook goed, dat afstappen tijdens het NK vlak voor de tour was een incident. Hij had gewoon pech, hij viel. En vervolgens vielen de tourvolgers, de journalisten en heel Nederland over hem heen en dat deed hem nog meer pijn dan die smak tegen het asfalt. Het was gedaan met zijn gunfactor, van nationale held werd hij het pispaaltje van de media.
‘Slapjanus’ zei brombeer Johan Derksen op TV.
‘Hij moet zelf maar eens met 70 per uur uit een auto stappen’ reageerde Gesink en dat was dom.Wees de slimste, verstandigste en aardigste in het publieke debat, dat is de beste tactiek. Of wees de zieligste, dat kan ook, maar dan moet er meer te zien zijn dan alleen een gaasje op je elleboog. Neem een voorbeeld aan John - Johnny B Good - Hoogerland: 33 hechtingen in zijn kont en hij fietst gewoon door. Ook hij ziet af en heeft pijn, maar zegt ‘Een Zeeuw stapt niet af’. Dat zijn sterke teksten, het zal zich uitbetalen in de goedbetaalde kermiskoersen na de tour.

Wie het sinds een paar dagen ook begrepen heeft is Laurens ten Dam. Hij reed goed - door een val wat anoniem - en vooral bergop reed hij onnederlands ver vooraan. Maar hij viel niet op. Dus wat deed hij? Hij stuurde een weiland in, viel op zijn gezicht en met een kop vol bloed reed hij de koers uit. ‘Ik fiets met mijn benen en niet mijn lippen’ reageerde ten Dam. En ook ‘Afstappen en naar huis gaan? Mijn vriendin ziet me aankomen met zo’n kop’. Het werkte, Ten Dam heeft weer helemaal de gunfactor.

Robert, je hebt nog twee mogelijkheden: 1 – je wint op Alp d’Huez en schenkt je overwinningspremie aan Alp d’Huzes. 2 – Vandaag maak je een buikschuiver en met een lichaam vol bloed zeg je op TV dat een Achterhoeker wel wat gewend is. ‘Een bietje pien an de poot’n, doar schrieken wie niet von’. Of zoiets. Succes, want ik gun het je!